غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

فال حافظ شیرازی


شراب_بی‌غش_و_ساقی_خوش_دو_دام_رهند
شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند    که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
من ار چه عاشقم و رند و مست و نامه سیاه    هزار شکر که یاران شهر بی‌گنهند
جفا نه پیشه درویشی‌ست و راهروی    بیار باده که این سالکان نه مرد رهند
مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم    شهان بی کمر و خسروان بی کلهند
به هوش باش که هنگام باد استغنا    هزار خرمن طاعت به نیم جو ننهند
مکن که کوکبه دلبری شکسته شود    چو بندگان بگریزند و چاکران بجهند
غلام همت دردی کشان یک رنگم    نه آن گروه که ازرق لباس و دل سیهند
قدم منه به خرابات جز به شرط ادب    که سالکان درش محرمان پادشهند
جناب عشق بلند است همتی حافظ    که عاشقان ره بی‌همتان به خود ندهند


با پذیرفتن قوانین و شرایط شبکه کاوشگر نظر خود را درباره این غزل می نویسم: