غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

فال حافظ شیرازی


چو_آفتاب_می_از_مشرق_پیاله_بر‌آید
چو آفتاب می از مشرق پیاله بر‌آید    ز باغ عارض ساقی هزار لاله برآید
نسیم در سر گل بشکند کلاله سنبل    چو از میان چمن بوی آن کلاله برآید
حکایت شب هجران نه آن حکایت حالی‌ست    که شمه‌ای ز بیانش به صد رساله برآید
ز گرد خوان نگون فلک طمع نتوان داشت    که بی ملالت صد غصه یک نواله برآید
به سعی خود نتوان برد پی به گوهر مقصود    خیال باشد کاین کار بی حواله برآید
گرت چو نوح نبی صبر هست در غم طوفان    بلا بگردد و کام هزار ساله برآید
نسیم زلف تو چون بگذرد به تربت حافظ    ز خاك کالبدش صد هزار لاله برآید


با پذیرفتن قوانین و شرایط شبکه کاوشگر نظر خود را درباره این غزل می نویسم: