غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

فال حافظ شیرازی


ابر_آذاری_برآمد_باد_نوروزی_وزید
ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید    وجه می می‌خواهم و مطرب که می‌گوید رسید
شاهدان در جلوه و من شرمسار کیسه‌ام    بار عشق و مفلسی صعب است می‌باید کشید
قحط جود است آبروی خود نمی‌باید فروخت    باده و گل از بهای خرقه می‌باید خرید
گوییا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش    من همی کردم دعا و صبح صادق می‌دمید
با لبی و صد هزاران خنده آمد گل به باغ    از کریمی گوییا در گوشه‌ای بویی شنید
دامنی گر چاك شد در عالم رندی چه باك    جامه‌ای در نیک‌نامی نیز می‌باید درید
این لطایف کز لب لعل تو من گفتم که گفت    وین تطاول کز سر زلف تو من دیدم که دید
عدل سلطان گر نپرسد حال مظلومان عشق    گوشه گیران را ز آسایش طمع باید برید
تیر عاشق کش ندانم بر دل حافظ که زد    این قدر دانم که از شعر ترش خون می‌چکید


با پذیرفتن قوانین و شرایط شبکه کاوشگر نظر خود را درباره این غزل می نویسم: