فال حافظ شیرازی|شبکه کاوشگر|هاتفی از گوشه میخانه دوش

غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

فال حافظ شیرازی


هاتفی_از_گوشه_میخانه_دوش
هاتفی از گوشه میخانه دوش    گفت ببخشند گنه می بنوش
لطف الهی بکند کار خویش    مژده رحمت برساند سروش
این خرد خام به میخانه بر    تا می لعل آوردش خون به جوش
گر چه وصالش نه به کوشش دهند    هر قدر ای دل که توانی بکوش
لطف خدا بیشتر از جرم ماست    نکته سربسته چه دانی خموش
گوش من و حلقه گیسوی یار    روی من و خاك در می فروش
رندی حافظ نه گناهی‌ست صعب    با کرم پادشه عیب پوش
داور دین شاه شجاع آن که کرد    روح قدس حلقه امرش به گوش
ای ملک العرش مرادش بده    و از خطر چشم بدش دار گوش


با پذیرفتن قوانین و شرایط شبکه کاوشگر نظر خود را درباره این غزل می نویسم: