غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

فال حافظ شیرازی


ای_دل_ریش_مرا_با_لب_تو_حق_نمک
ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک    حق نگه دار که من می‌روم الله معک
تویی آن گوهر پاکیزه که در عالم قدس    ذکر خیر تو بود حاصل تسبیح ملک
در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن    کس عیار زر خالص نشناسد چو محک
گفته بودی که شوم مست و دو بوست بدهم    وعده از حد بشد و ما نه دو دیدیم و نه یک
بگشا پسته خندان و شکر ریزی کن    خلق را از دهن خویش مینداز به شک
چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد    من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
چون بر حافظ خویشش نگذاری باری    ای رقیب از بر او یک دو قدم دورترك


با پذیرفتن قوانین و شرایط شبکه کاوشگر نظر خود را درباره این غزل می نویسم: