غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

فال حافظ شیرازی


آن_سیه_چرده_که_شیرینی_عالم_با_اوست
آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست    چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست
گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولی    او سلیمان زمان است که خاتم با اوست
روی خوب است و کمال هنر و دامن پاك    لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست
خال مشکین که بدان عارض گندمگون است    سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست
دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران    چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست
با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌دل    کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست
حافظ از معتقدان است گرامی دارش    زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست


با پذیرفتن قوانین و شرایط شبکه کاوشگر نظر خود را درباره این غزل می نویسم: